تو"مخاطب خاص"

باید کاری بکنم

مثلا به پاییز بگویم بد موقعی آمده است

بگویم برود وقتی دیگر بیاید

مثلا بهار سال آینده

همین که تو می آیی

فصل ها هول می کنند

به هم می ریزند

ودلتنگی از لب فنجان ها می پرد

و "دوستت دارم" توی مبل ها می نشیند

برایت چای می ریزد ،خستگی ات را

در می آورد ، پهن می کند روی چوب لباسی

و تو لم می دهی و فکر میکنی بیچاره شاعری که

تکلیفش با فصل ها روشن نیست

اما می نویسد"دوستت دارم"

دو

س

تت

د

ا

ر

م

دنیایم را کارد بزنی خونی ازش نمی چکد...