نامه...

دهانم چسبیده ست به سقف آسمانی ک دست های توست

کنار ابرهایی که تووووی فکرم راه می روند

که دلتنگی شان را روی شانه های تو

باران کنند

و رودهایی که به دریا نرسیده راه گم می کنند توووی چشم هایت

به من برس چونان رود گم شده

به دریا

تا گوش ماهی ها زمزمه شان

طنین بر خورد "دوستت دارم "

با لب های تو باشد

به من برس

چونان صدای رسیده به کوه و به خودت برگرد

به درونت

که از من درختی ست

با ریشه های نقب زده از دستانت به پیرهنم

آه بگذار پیرهنم پاره شود

از هر جهت که دستان تو دستور می دهند

تا این آخرین تیر، در آبان های پرآب این حوالی

خوش توی قلب بنشیند

...

دنیایم را کارد بزنی خونی ازش نمی چکد...