دنیا

دنیا تردستی است، شعبده است و دلخوشی خرگوشی ست که

از درون کلاهی که سرمان گذاشته اندبیرون می آید، جست

می زند و گم می شود در

کلاهی دیگر

آدم ها تردست بازان ماهری که گیج مان می کنند، کلاه

سرمان می گذارند و ما هرکس گیج ترمان کند، هرچه

کلاه گشادتری سرمان بگذارد بیشتر و محکم تر برایش دست

می زنیم

...

دنیایم را کارد بزنی خونی ازش نمی چکد...